De laatste dagen doemt er hier en daar een weblog artikel of forum
thread op over een doodgewone man die een nieuwe manier van digitale
informatieopslag bedacht zou hebben. Deze man, genaamd Jan Sloot,
bedacht het
Sloot Digital Coding System (SDCS) wat de digitale wereld zou doen opschudden. Het programma Netwerk van de KRO besteedde er al een dubbele aflevering aan en er is zelfs al een boek over verschenen.
Het zou allemaal wel een grote verlate 1 april grap zijn, maar het is dan wel heel gedetailleerd uitgewerkt :-S
Het Sloot Digital Coding
System (SDCS) zou de wereld opschudden: een nieuw alfabet voor digitale
informatieopslag dat niet langer meer gebruik maakt van het binaire
stelsel van nulletjes en eentjes, maar een veel efficiëntere methode
hanteert.
Het principe werkte ogenschijnlijk simpel. Net zoals er
voor een stuk tekst maar een beperkt aantal karakters beschikbaar is,
wordt een film uit een eindig aantal kleuren en geluiden opgebouwd. Al
die basisgegevens werden in vijf algoritmes in vijf verschillende
geheugens opgeslagen. Bij de opslag van films zou ieder algoritme een
maximale omvang van 74 megabyte krijgen. In totaal dus 370 megabyte: de
motor van de vinding. Het enige wat nodig was om die te starten was een
passende sleutel. Sloot berekende voor iedere bladzijde van een boek,
of ieder beeld van een film, een unieke code waarvan het geheel ook
weer resulteerde in een unieke code. Die laatste code, de sleutel, nam
slechts één kilobyte geheugen in beslag, ongeacht de lengte van de film
of de dikte van het boek. Op één simpele chipkaart konden op die manier
tientallen sleutels worden opgeslagen. Iemand zou bijvoorbeeld, tegen
betaling, met een gsm binnen enkele seconden de sleutels van een aantal
films kunnen verkrijgen om die thuis via een afspeler met de
basisalgoritmes te bekijken. Een technologie kortom, met een
onvoorstelbaar potentieël voor creatieve destructie.
Alle
geluidsdragende industrieën -cd, dvd, tape, diskette - zouden niet lang
meer bestaan. Bedrijven die miljarden investeren in glasvezelnetwerken
evenmin. Het aloude koperdraadje zou plotseling weer goud waard zijn.
Het zelfde geldt voor gsm. En wat te denken van alle denkbare vormen
van consumentenelektronika die beeld en geluid of andere informatie
voortbrengen? Niets zou hetzelfde blijven. Het bedrijf met de licenties
op SDCS, zou zo stelde Roel Pieper handenwrijvend vast, honderden
miljarden dollars waard zijn.
Only 1 comment
Als het wel echt zou zijn zou de goede man opslag rijker en belangrijker dan Bill Gates zijn geweest! Helaas zullen we het pas weten als de waarheid of de code boven tafel dus ergens opduikt!
Dus vooralsnog te ongelooflijk voor woorden….